Pawilon z recyklingu

templ-shinslab-temporary-temple-seoul-south-korea-museum-courtyard-recycled-cargo-ship-parts_dezeen_1568_5

Kolejny wpis pokazujący że w architekturze najważniejszy jest oryginalny pomysł a nie koniecznie wielkie pieniądze i światowej sławy architekci. Południowo koreańskie studio Shinslab Architecture podzieliło jeden ze starych zardzewiałych statków i odwracając kadłub stworzyło swój pawilon/instalację zgłoszony do konkursu  MoMA’s Young Architects. Olbrzymia metalowa konstrukcja została umieszczona na dziedzińcu wejściowym Koreańskiego Muzeum Sztuki Współczesnej w Seulu. Gdzie za swoja łukową, zniszczoną i zardzewiałą powłoką zewnętrzną kryje ogólnodostępną przestrzeń  mającą służyć do odpoczynku. Przestrzeń wypełniono drzewami i roślinnością. Projekt ma pokazywać jak obiekty które utraciły już możliwość pełnienia swojej podstawowej funkcji użytkowej nadal mogą posiadać wartość i być wykorzystane, jednocześnie architekcie pragnęli podkreślić piękno które występuje w przedmiotach użytkowych produkowanych masowo.

 

Nowe centrum kulturalne w Toronto

Ismaili-Centre-by-Moriyama-and-Teshima-Architects_dezeen_784_2

Dawno nic nie napisałem ale nie mam dobrego powodu żeby to wytłumaczyć. Ale dzisiaj chciałbym wam przedstawić projekt który mnie zaskoczył gdyż najpierw widziałem jego zdjęcia o dopiero później zapoznałem się z jego opisem.
Fasetowa szklana kopuła wzbija się na salą modlitw islamskiego centrum kultury w Toronto. Projekt stworzył Charles Correa, znajduje się on w tym samym parku co muzeum Aga Khan Museum które poświęcone jest islamskiej kulturze i sztuce. znajdujący się wokół park ma 7 hektarów powierzchni i został stworzony przez architekta krajobrazu Vladimir-a Djurovic-a.
W skład konstrukcji wchodzą zakrzywione kamienne ściany przekryte kopułą o nieregularnym kształcie. Do budynku prowadzi malownicza ścieżka biegnąca pomiędzy „morzem” fioletowych kwiatów.
Na koniec może wyjaśnię o mnie tak zaskakuje w tym projekcie. A jest to właśnie to nowoczesność formy i materiałów użytych do wykonania tej świątyni. Zerwanie z tradycyjnym, „typowym” wyglądem i poszukiwanie nowoczesnego kształtu który mimo wszystko będzie nawiązywać do tradycji.

Biblioteka we Francji

Fasetowa elewacja biblioteki we francuskim mieście Dezeen_Montauban-Public-Library_ss_1 zaprojektowana przez paryskie studio Colboc Franzen & Associés ma naśladować historyczne drogi otaczające działkę na której usytuowany jest budynek. Dawna droga wybudowana przez Ludwika IVX znajduje odzwierciedlenie w kierunku ułożenia drugiego piętra podczas gdy parter i pierwsze piętro odzwierciedlają IXX wieczną obwodnicę. Wewnątrz budynku na parterze znajdują się foyer, audytorium, kawiarnia i przestrzeń wystawowa a na piętrze olbrzymia czytelnia a powyżej przestrzeń do pracy. Architekci przekręcili najwyższe piętro by miało widok na inny kierunek niż poniższe stwarzając jednocześnie antresolę rozciągającą się w centrum stwarzającą warstwowe miejsca siedzące w kształcie trójkąta które łączą ze sobą piętra. Duża wystająca poza obrys konstrukcji część budynku przykrywa wejście chroniąc odwiedzających od panujących warunków atmosferycznych i od pobliskiej obwodnicy. Elewacja z wypiekanych płytek ceramicznych ma nawiązywać do tradycyjnej cegły często wykorzystywanej do wykonania ścian zewnętrznych.

 

Centrum muzyki i tańca w Izraelu

emanuelle-gautrand-ashkelon-music-and-dance-center-designboom-03

Paryski architekt Manuelle Gautrand stworzył projekt centrum tańca i muzyki w Aszkelon w Izraelu który ma ucieleśniać zbieg przestrzeni edukacyjnych i do prezentacji dla współczesnych sztuk wizualnych i performance. Wysoka, wąska forma budynku składa się z ułożonych jeden na drugim powierzchni sześciennych zajmując ważne miejsce przy wejściu do miasta. Dzięki różnym proporcjom elementów powstały zewnętrzne przestrzenie gdzie artystyczne przestawienia i instalacje mogą być kontynuowane poza granicami budynku. Tarasy te zapewniają cień i miejsce do relaksu dla artystów. Centralna organizacja ciągów pieszych ma również stać się miejscem do spotkań i wystaw. W ten sposób cała konstrukcja ma sama w sobie stać się teatrem gdzie kreatywne idee mają przepływać i podlegać wymianie pomiędzy artystami z wielu dziedzin i inspirować się wzajemnie.

Biblioteka w Meksyku

Dezeen_Elena-Garro-Cultural-Centre-by-Fernanda-Canales-and-Arquitectura-911sc_ss_2

Meksykańskie biura Fernanda Canales i Arquitectura 911sc okryli betonowo-szklaną ramą stary dom w pobliżu Mexico City przekształcając do w publiczną bibliotekę. Centrum kulturalne Elena Garro jest dwu piętrowym budynkiem w Coyoacán w południowej części miasta. Prostopadłościenna betonowa forma rozciąga się od ceglano-gipsowej ściany dawnego budynku z początku XX wieku, podwajając powierzchnię podłogi wewnątrz, jednocześnie stwarzając całkowicie nową przestrzeń. Elewacja frontowa jest całkowicie przeszklona i zintegrowana z pionowymi żaluzjami,które  mogą zostać obrócone pozwalając na swobodną wentylację budynku w godzinach otwarcia biblioteki. Podwójnej wysokości foyer znajdujący się za nową szklaną elewacją ma pełnić rolę wewnętrznego dziedzińca z balkonami i oknami dawnego budynku z tyłu. Drzewo które wcześniej rosło na tym miejscu nie zostało ścięte a jedynie obudowane i teraz znajduję się w centrum pomieszczenia wychodząc przez duży świetlik. Pierwsze piętro starego budynku zostało przekształcone w antresolę z czytelnią i balkonem. Pomieszczenia pełniące kilka funkcji i magazyny znajdują się również na parterze a miejsc parkingowe zlokalizowano w piwnicach. Tylne drzwi natomiast prowadzą na zewnątrz na tylny dziedziniec i do kawiarni.

 

 

 

 

Centrum kultury w Norwegii

gulatinget_01

Projekt nowego centrum kultury w Norwegi stworzony przez portugalskie studio projektowe i inżynieryjne firmę Cerejeira Fontes Architects charakteryzuje się liniową serią przestrzeni znajdujących się w nachodzącej na siebie spiralnej betonowej formie ze wspornikowo wystającym ogonem. Eliptyczny kształt kreuje zewnętrzną zieloną przestrzeń w sowim epicentrum dzięki czemu jest ona widoczna z każdego punktu konstrukcji. Wyłaniająca się ze skał płaszczyzna dachu ma być miejscem dla widzów. Długi pas okien biegnie wzdłuż krzywizny rozszerzając widok na pobliskie może utrzymuje stałe połączenie pomiędzy wnętrzem a naturą. Płynność konstrukcji jest zakłócona jedynie przez pojedyńczy sześcian który mieści w sobie audytorium które przy dobrej pogodzie może zostać otwarte na wewnętrzny dziedziniec. Audytorium jest wspierane przez takie pomieszczenia jak szatnia, garderoby, magazyn kostiumów i kuchnie, pomieszczenia te są zlokalizowane wzdłuż ściany za sceną. Kawiarnia i przestrzenie wystawowe rozciągają się wzdłuż łuku naprzeciw teatru.

Centrum kultury w Cordobie

Dezeen_Contemporary-Art-Centre-Córdoba-by-Nieto-Sobejano-Arquitectos_ss_2

Pomieszczenia i powierzchnie zostały wygenerowane ze złożonej sieci sześciokątów w muzeum sztuki współczesnej w Córdobie w Hiszpanii stworzonym przez biuro pochodzące z Madrytu Nieto Sobejano Arquitectos. Inspiracja została zaczerpnięta z tradycyjnego wzoru islamskiej architektury, Nieto Sobejano zaprojektował budynek jako nie liniową sekwencję połączonych pomieszczeń które otwierają się na pozostałe w różny sposób. Sześciokątne pokoje stwarzają meandrującą ścieżkę po przez całe centrum sztuki a uniwersalność każdego pomieszczenia pozwala na wykorzystanie ich jako przestrzenie wystawowe czy jako miejsca do produkcji kolejnych dzieł. Rodzaj sześciokątnych lejków schodzących z dachu zapewnia naturalne oświetlenie w skondensowanych przestrzeniach. Podczas gdy malutkie perforacje przepuszczają wąskie wiązki światła po przez elewację. Na terenie kompleksu prócz powierzchni wystawowych znajdują się również pracownie, laboratoria, audytorium, scena teatralne, sale kinowe i wykładowe.