Biblioteka im. Antonio Castro

Co prawda jeszcze nie pisałem o wnętrzach ale ta biblioteka zrobiła na mnie wrażenie i postanowiłem się podzielić nią z wami. Jest ona zlokalizowana w dwóch zatoczkach na północy na północno-zachodniej stronie patio  w Ciudadela (Argentyna).  Została ona stwrzona jako prywatna biblioteka Antonio Castro, zaprojektowana jako przejżysty układ z półkami na książki zajmującymi pełną wysokość pomieszczenia, regały wykonane z ciemnego drewna dla kontrastu poziome panele podłogowe wykonane z jasnego drewna i prześwitującego szkła także meble są białe. Mimo otwartej przestrzeni wyróżniono cztery różne powierzchnie: recepcje, część pracy zespołowej, część przeznaczoną do samodzielnego czytania i częśc dla badaczy. Rozwiązanie składa się z modułów każdy komponent połączony z metalową belką  i z oryginalnym budynkiem, korytarze są podwieszone  na tych elementach za pomocą lżejszych i cieńszych stalowych elementów. Poręcze są ciągłe połączenia są przegubowe aby była możliwa zmiana ich kierunków na końcach. Każdy regał na krawędzi ma świecący pasek z diod led, proste modularne regały ozdobione są specjalnymi detalami a krzesła i stoły zaprojektowano specjalnie dla tego budynku.

Nietypowa kuchnia

 

Testowe tubki olejów ułożone w liniach na jednej ze ścian tak wygląda procownia dla Michelin nowego szefa kuchni Paco Roncero zaprojektowana przez Hiszpańskie studio Carmen Baselga Taller de Proyectos. Zlokalizowany w XIX wiecznym bydynku  Casino de Madrid, w budynku znajduję się również restauracja Terraza del Casino, pracownia ma być miejscem eksperytentów i poszukiwania nowych pomysłów. Pomieszczenie jest wyższe niż jego szerokość, było znacząco uszkodzone ale biuro  Carmen Baselga we współpcacy z S3-Tau odnowiło pomieszczenie i stworzyło czyste białe pomieszczenie z miejscami siedzącymi dla 9 osób. Na ścianie znajduje się 216 róznych oliwnych oleji w szklanych rurkach, każda ma swój numer i literę wygrawerowaną wzdłuż, podczas gdy dotykowy ekran dostarcza informacje o każdej z fiolek. Ceramiczny stół wbudowane ma specjalne miejsca które mogą podgrzewać lub chłodzić  talerze, a specjalne wibracyjne tereny pomagają przyżądzić określony przepis a także zintegrowaną płytkę dotykową która pozwala notować wszystko bezpośrednio na powierzchni stołu. Nawiewniki umieszczone wiszących rurach zapewniają odparowanie wody i utrzymanie właściwej wilgotnośći. Niektóre natomiast pozwalają utrzymać niektóre wyjątkowe zapachy takie jak aromat grzybów czy zapach wilgotnej trawy. Sprzęty takie jak zmywarka czy lodówka jest ukryta za ścianą wyłożoną jesionowymi panelami.

Garden Bridge

W Banciao City na Tajwanie powstał projekt garden bridge stworzony przez AMBi studio który ma pomóc pieszym bezpiecznie przedostać się przez ruchliwą drogę. Falista stalowa struktura jest podyktowana doświadczeniami użytkowinków, architekcie pragneli stworzyć miejsce w którym przechodnie mogli by zwolnić, zatrzymać się na chwilę. Most jest częściowo zakryty szklanymi panelami i ma charakterystyczny zakrzywiony kształt.

Projekt przystanku

Francuski projektant Mathieu Lehanneur ukończył właśnie swój poerwszy publiczny projekt dla JCDecaux światowej klasy akencji reklamowej. Przystanek/schronienie jest prostą konstrukcją zielony dach porośnięty roślinościa oparty jest na pniach drzew, obracane krzesełka wykonane z betonu z małym stoliczkiem i co ciekawe z wbudowanymi wtyczkami umożliwiające podłączenie laptopa. Duży dotykowy ekran dostarcza świeże informacje, takiej jak przednik po mieście, informacje o odbywających się w mieście imprezach i inne.

Green Bridge

Green Bridge zaprojektowany przez Biomorphis w Leith Walk jednej z kluczowych arteri Edinburgha (Szkocja) celem było stworzenie lekej i zwartej struktury. Konstrukcja mostu oparta jest o produkty roślinne, przedstawiając kierunek na przyszłość, zmniejszając zależność od produktów pochodzących z przetwórstwa ropy naftowej. Leith Walk potrzebuje mostu który zapewni połączenie Zachodniej i Wschodniej części miasta i przekieruje wciąż rosnący przepływ rowerów i pieszych a także stanie się punktem orientacyjnym dla społeczności. Most powstał z drewna pochodzenia lokalnego i ekologicznego, rama powstała jako zoptymalizowany system prostych drewniancyh desek podwieszonych do dwóch głównych stalowych kabli, zakotwionych w istniejącej starej strukturze. Wszystkie deski będą taki same a cała rama ma zostać stworzona przez lokalnych artystów i rzemieślników. Most ma zostać oddany do użytku jeszcze w tym roku (2012 r.).

Wydział prawa i nauk politycznych w Turynie

Nowy wydział prawa i nauk politycznych w Turynie ma zostać otwarty w nowym roku akademickim 2012/2013 r. i jest być częścią kompleksowego programu reorganizacji biur uniwersytetu, rozpoczętego jeszcze w latah dziewiędziesiątych,  polegającego na przeniesienu wydziałów do nowego kampusu zlokalizowanego na opuszczonych terenach po Italgas wzdłuż rzeki Dora. Nowy budynek jest rezultatem konkursu na projekt ogłoszonego przez uniwersytet w 2003 r.. Zwycięzcom zosała grupa złożona z inżynierów Fiata (obecnie Tecnimont), Foster & Partners, ICIS, Benedetto Camerana, Mellano Associati and Giugiaro Architettura dokonali oni reinterpretacji rozmieszczenia pawilonów proponując rozwiązanie blokowe przełamywane przez otwarte przejścia i ścieżki  z mocnym charakterystycznym architektonicznym elementem pofalowanego dachu. Podąrzając za trójkątnym kształem działki, nowe budynki są podzielone ze względu na pełnioną funkcję na dwie części, jedną przeznaczoną na nauczanie z klasami i pokojami do współpracy i drugą dla biblioteki z barem, salami języcznymi. Wszystkie pięc bloków ma 5 pięter z parkngiem i pomieszczeniami technicznymi w piwnicach i płaskim dachem, rozmieszczone są one wokół centralnego placu, całkowita powierzchnia kompleksu wynosi 36.232 m². Budowla ma wyraźisty charakter który ma zmienić częśc miasta, charakterystyczny jest też materiałowy dach i szklano-stalowa fasada, stworzona przez samego Normana Fostera o dowolnym krzywoliniowym kształcie. Dach oparty na trójwymiarowej strukturze kratowej, zrealizowana przez Stalbau Pichler, składającej się z łuków połączonych razem o przez imponujące belki krawędziowe, których zadaniem jest przeciwdziałać mocnemu uderzeniu (naprężeniu) powstającemu wzdłuż obwodu  arkuszy materiału, wzmocnione dodatkowe prętami. Specjalna membrana pokryta teflonem i wzmacniana szklanymi włóknami charakteryzująca się machaniczna wytrzymałością i stabilnością chemiczna, wyprodukowana przez  Canobbio, pokrywa przęsłą i jest zgrzewana na końcach. Nowy kompus stworzony na podobieństwo Północna Amerykańskich modeli jest otwarty nie tylko na studentów ale także na lokalną społecznośc , pomaga on zregenerować i zrewitalizować po przemysłowe tereny Turynu.